Osobisty tekst piosenki na wesele

Zwrotka 1

Lato dziewięćdziesiąt sześć, festyn nad rzeką, Staś rzucał kółka, pudłował raz za razem. Hania rzuciła jedno, śmiejąc się z daleka, i wygrała złotą rybkę za jednym razem. Powiedział: "Jestem ci winien taniec chyba", ona na to: "Jeśli umiesz mnie prowadzić." I już przepadli, jak w sieci złota rybka, tańczyli do świtu, nic nie mogło przeszkodzić.

Refren

Trzydzieści lat, a wciąż się kręcicie jak tamto koło nad festynem, trzydzieści lat, a światło wciąż świeci, Hania i Staś – jednym rytmem.

Zwrotka 2

Potem wynajęty dom i dach, co przeciekał, łóżeczko malowane nocą w przedpokoju, troje dzieci w biegu – dowód, że czekał cały ten świat na rybkę w małym słoju. Nocne zmiany, szkoła, urodzinowe torty, w sobotę naleśniki, w niedzielę deszcz, cokolwiek los zabierał, cokolwiek dał z powrotem, znajdowaliście swoje dłonie też.

Refren

Trzydzieści lat, a wciąż się kręcicie jak tamto koło nad festynem, trzydzieści lat, a światło wciąż świeci, Hania i Staś – jednym rytmem.

Bridge

A gdy muzyka kiedyś zwolni, gdy światła zgasną, przyjdzie zmrok, wiemy, co zrobi on, spokojny: poda jej dłoń i poprowadzi krok.

Zwrotka 3

Dziś w ogrodzie świecą lampki, wnuki gonią się wokół drzew, tata mówi, że łzy to od wiatru, a mama puszcza do mnie oko – wie.

Refren końcowy (×2)

Trzydzieści lat, a wciąż się kręcicie jak tamto koło nad festynem, trzydzieści lat, a światło wciąż świeci, Hania i Staś – jednym rytmem.

Uwaga wykonawcza: refren dobrze sprawdzi się do wspólnego śpiewania; ostatni wers można na koniec powtórzyć powoli a cappella.